IPINAKASAL NG AMA ANG KANYANG BULAG NA ANAK SA ISANG PULUBI DAHIL SA HIYA. AKALA NIYA AY ITINAPON NA NIYA ANG “BASURA,” PERO HINDI NIYA ALAM NA ANG PULUBING IYON AY MAY HAWAK NG SUSI SA KANILANG PAGBAGSAK.
Si Lyra ay hindi kailanman nakakita ng liwanag, pero ramdam niya ang dilim ng mundo sa bawat paghinga niya. Ipinanganak siyang bulag sa pamilyang Dela Cerna—isang angkan na obsesyon ang ganda at yaman.
Lumaki si Lyra bilang “Ang Kahihiyan.” Habang ang mga kapatid niyang sina Mara at Clara ay ipinaparada sa mga pageant at parties dahil sa ganda ng kanilang mga mata at kinis ng balat, si Lyra ay itinatago sa kwarto sa attic. Trinato siyang parang mantsa sa perpektong litrato ng pamilya.
Dumating ang ika-18 kaarawan ni Lyra. Nagdesisyon ang kanyang ama, si Don Gustavo, na tapusin na ang pasakit.
“Ayoko nang makita ang bulag na ‘yan!” sigaw ni Don Gustavo habang nag-iinuman kasama ang mga kaibigan. “Sinisira niya ang reputasyon ko! Walang mayayamang lalaki ang magpapakasal sa kanya!”
Nakita ni Don Gustavo ang isang Pulubi sa labas ng gate. Madungis, mahaba ang buhok, puno ng putik, at namamalimos.
Nagkaroon ng malupit na ideya ang Don.
“Guard! Papasukin ang pulubing ‘yan!” utos niya.
Kinaladkad ng mga guard ang pulubi papasok. Amoy basura ito.
Tinawag ni Gustavo si Lyra.
“Lyra!” sigaw ng ama. “Dahil walang may gusto sa’yo, nakahanap ako ng lalaking bagay sa estado mo. Isang pulubi! Pareho kayong walang kwenta!”
Nagtawanan ang mga kapatid ni Lyra. “Hahaha! Bagay nga sila! The Blind and the Beast!”
Sa gabing iyon, sapilitang ipinakasal ng isang bayarang Huwes si Lyra sa pulubi. Walang handaan. Walang magandang damit. Ang tanging regalo ng ama niya ay isang piso.
“Ayan,” sabay tapon ng piso kay Lyra. “Layas! Isama mo na ang asawa mong hampaslupa!”
Umiiyak si Lyra habang hinihila siya palabas ng gate. Takot na takot siya. Ano ang gagawin sa kanya ng pulubi? Sasaktan ba siya nito?
Nang makalayo na sila at nasa madilim na kalsada na, nagsalita ang pulubi.
“Huwag kang matakot, Lyra,” sabi nito.
Natigilan si Lyra. Ang boses ng lalaki… ay hindi gasgas o magaspang. Ito ay malalim, baritono, at puno ng otoridad.
“S-Sino ka…?” nanginginig na tanong ni Lyra. “Bakit ang bango ng boses mo?”
Hinawakan ng lalaki ang kamay ni Lyra. Ang mga palad nito ay hindi magaspang. Malambot ito at mainit.
“Ako si Kael,” sagot ng lalaki. “At pasensya ka na sa amoy ko. Disguise lang ito.”
“Disguise?”
“Oo. Sumama ka sa akin. Dadalhin kita sa lugar kung saan ang halaga mo ay hindi nakabase sa nakikita ng mata, kundi sa nararamdaman ng puso.”
May humintong isang Black Limousine sa harap nila. Pinagbuksan sila ng pinto ng isang driver.
“Good evening, Sir Kael. Hinihintay na po kayo sa Mansyon,” bati ng driver.
MAKALIPAS ANG LIMANG TAON…
Bumagsak ang negosyo ng pamilya Dela Cerna. Nalugi ang kumpanya ni Don Gustavo dahil sa sugal at bad investment. Ang magagandang kapatid ni Lyra ay tumanda na at iniwan ng mga asawa nilang mayayaman nang mawalan sila ng pera.
Baon sa utang, ang tanging pag-asa ni Don Gustavo ay ang makipag-meeting sa misteryosong CEO ng “Phoenix Empire”—ang kumpanyang bumili ng lahat ng ari-arian nila.
Pumunta si Don Gustavo, kasama ang kanyang asawa at mga anak, sa opisina ng CEO. Nakasuot sila ng luma nilang damit, mukhang kaawa-awa.
Pagpasok nila sa Grand Office, nakita nila ang CEO na nakatalikod, nakatingin sa bintana.
“Sir,” makaawang bati ni Gustavo. “Parang awa niyo na. Bigyan niyo pa kami ng palugit. Huwag niyo kaming palayasin sa bahay namin.”
Humarap ang CEO. Isang napakagwapo at makisig na lalaki. Si Kael.
“Don Gustavo,” malamig na bati ni Kael. “Naalala niyo pa ba ako?”
Kumunot ang noo ni Gustavo. “H-Hindi po… Sir…”
“Ako ang pulubing pinagkatuwaan niyo limang taon na ang nakakaraan. Ang lalaking pinakasalan ng anak niyo.”
Nanlaki ang mata ni Gustavo. “I-Ikaw?! P-Pero paano?!”
“Nagpanggap akong pulubi noon dahil hinahanap ko ang babaeng may busilak na puso na tatanggap sa akin kahit wala akong yaman,” paliwanag ni Kael. “At ang anak niyo… ang anak na tinawag niyong ‘sumpa’… siya lang ang tumanggap sa akin nang walang paghuhusga.”
Biglang bumukas ang pinto sa gilid.
Lumabas ang isang napakagandang babae. Nakasuot ng Silk Dress, puno ng Diamonds, at ang mukha ay maaliwalas at puno ng ligaya. Hawak niya ang isang tungkod na ginto.
“Lyra?!” sigaw ng nanay niya at mga kapatid.
Hindi sila makapaniwala. Ang “basurang” anak ay mukhang Reyna ngayon.
Lumapit si Kael kay Lyra at inakbayan ito.
“Pinagaling ko ang mga mata ni Lyra sa pamamagitan ng pinakamagaling na doktor sa Europe,” sabi ni Kael. “Pero kahit noong bulag pa siya, siya lang ang nakakita ng totoo kong pagkatao.”
“Kayo? May mga mata nga kayo, pero bulag naman kayo sa katotohanan at pagmamahal.”
Lumapit si Lyra sa ama niya. Tinitigan niya ito gamit ang kanyang mga matang nakakakita na ngayon.
“Papa,” malumanay na sabi ni Lyra. “Nakikita na kita ngayon. At nakikita kong… isa ka lang palang maliit at malungkot na matanda.”
Lumuhod si Gustavo. “Lyra! Anak! Patawarin mo ako! Babawi ako! Pamilya tayo!”
Umiling si Lyra.
“Ang pamilya, hindi nagtatapunan. Ang pamilya, nagmamahalan. Ang asawa ko ang pamilya ko ngayon.”
Humarap si Lyra kay Kael. “Mahal, ayoko nang makita ang kapangitan ng nakaraan. Paalisin mo na sila.”
“Guards,” utos ni Kael. “Ilbas sila. At siguraduhin niyong wala silang matitirhan sa lupaing pag-aari ko.”
Kinaladkad palabas ang pamilya Dela Cerna—nagsisisi, umiiyak, at ngayon ay sila naman ang naging mga pulubi sa kalsada. Habang si Lyra, ang dating “kahihiyan,” ay namuhay nang payapa at puno ng pagmamahal sa piling ng lalaking nakita niya gamit ang puso, hindi ang mata.
